23.03

ตื่นแต่เช้ามาโบะหน้าซะดี แต่งตัวซะดี กำลังคิดว่าจะไปช้อปปิ้งเอาฤกษ์ก่อนเปิดเทอม

แต่ปรากฏว่าบุญมีแต่กรรมบัง มีโทรศัพท์เข้ามาให้ไปสอนหนังสือเด็กอินเทอร์

เหนื่อยอ่อน ไม่อยากไปเลย แต่ก็น่าเห็นใจอยู่ บอกว่าวันอังคารนี้จะสอบ

แมร่ง ตูมิใช่เทวดาถึงจะได้เสกความรู้ได้เร็วปานนั้น -*-  แต่ก็ไปไปหน่อยก็ได้

ดันเกิดมาปฏิเสธคนไม่เก่งอีก เซ็งจิต

นั่งๆรอๆ จนถึงบ่ายแก่ๆก็ออกไป ที่อยู่ก็หาไม่ยากหรอก แต่เนื้อหาเด็กประถม

ยากยังกะเด็กมหาลัย -*- เห็นแล้วสงสารจับจิต เราก็มึนๆ ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน

วิธีการเรียนก็ไม่เหมือนชาวบ้าน เรียกว่าใหม่สำหรับเราพอสมควรเลย ..

เย็นๆ ก็ไปกินข้าวกับที่บ้าน และได้เป็นพี่เลี้ยงเด็ก 1 ขวบด้วย

(ลูกเพื่อนพ่อน่ะ) น่ารักมากมาย แต่ซนมากๆ ..

ถึงบ้าน 2 ทุ่ม นั่งแชทๆ

แล้วก็ไปรื้อๆเอาหนังสือเรียนเมื่อตอน ปี 1 ให้น้อง

พรุ่งนี้มันต้องไปเผชิญกับชะตากรรมที่เราเคยผ่านมาแล้ว เหอๆ

นั่งเปิดๆหนังสือกฏหมาย -*- มึน ทำไมเหมือนไม่เคยผ่านตามาก่อนเรยวะ

นั่งเปิดๆสมุดอารยธรรมโลก  ทำไมมันช่างเป็นความรู้ที่แปลกใหม่เช่นนี้หนอ

เมื่อก่อนตอนนั่งเรียน ตูทำอะไรอยู่ฟร่ะ ...   -*-

อาจเพราะเริ่มแก่ตัว ความจำสั้นเหลือเกิน  เฮ้อออออ

มาบ่นแค่นี้แระ ไปแร้ว

พรุ่งนี้เราคงเจอกันน่ะ อุ้ม จิต ..